Sprzęt do produkcji wina

 

przedstawia

Wyposażenie domu

i winiarstwo przemysłowe

 

Uwaga;) Cały sprzęt, na który zwrócono uwagę, jest produkowany przez siły i zakłady produkcyjne VETROV ROSE ™

Każdy produkt (jego projekt) nie jest dogmatem!

Zgodnie z Twoim pomysłem zaprojektujemy i wyprodukujemy unikalny sprzęt spełniający ostateczny cel:



♦ wydajność od domu po przemysł

♦ automatyzacja całego procesu wytwarzania produktu finalnego (w metal stawiamy inteligencję i niezależność przy wytwarzaniu planowanego produktu, co wyklucza szansę i czynnik ludzki w jego seryjnej produkcji!)

♦ projekt;

♦ funkcje dodatkowe;

♦ unikalne modyfikacje i „chipy Twojej marki”

♦ system wentylacji pomieszczeń przemysłowych!

♦ Wszystko robimy odpowiedzialnie, pod klucz!

 

WINIFIKATORY

 

Vinificator 15-11 - połączenie nowoczesnych rozwiązań ze stali nierdzewnej i klasyki
technologie starzenia w dębowych pojemnikach. Regulacja temperatury i możliwość nawadniania lub
poluzowanie „czapki” pozwala winiarzowi kontrolować proces.
Kompletny zestaw standardowy:

  •      Górny właz
  •      Zawór bezpieczeństwa
  •      Urządzenie do nawadniania
  •       Urządzenie zrywające kapelusz
  •      Panel wymiany ciepła
  •      Zawór do pobierania próbek
  •      Prostokątny właz
  •      Wejdź do wyjścia
  •      Kratka drenażowa
  •      Żuraw do pełnego załadunku

 

Wymiary standardowe

 
Vinificator 15-00 - Wersja sprzętu ze stali nierdzewnej

stal i klasyczna technologia starzenia w dębowych pojemnikach. Kontrola

temperatura i możliwość nawadniania lub poluzowania „czapki”

pozwól winiarz tytowi proces.

Kompletny zestaw standardowy:

  •      Górny właz
  •      Zawór bezpieczeństwa
  •      Urządzenie do nawadniania
  •       Urządzenie zrywające kapelusz
  •      Panel wymiany ciepła
  •      Zawór do pobierania próbek
  •      Prostokątny właz
  •      Wejdź do wyjścia
  •      Kratka drenażowa
  •      Żuraw do pełnego załadunku

 

Wymiary standardowe


Tom Średnica
D, mm
Całkowita wysokość
H, mm
V, m3
15-01 1783 2900
15-02 1874 3200
15-03 2024 3200

 

 

 

 

 

Od wina do butelki - technologia produkcji wina.

Praca winiarza zaczyna się na długo przed zbiorami. Dobry winiarz pracuje przez cały rok, codziennie odwiedza winnicę i wykorzystuje całą swoją wiedzę i doświadczenie, aby wyhodować wysokiej jakości produkt winiarski. Winiarz przygotowuje teren na zimę, usuwa zbyt stare winorośle, jeśli winnica znajduje się na zboczu (a jest to niezwykle powszechne zjawisko), winiarz musi podnieść glebę, która opadła w ciągu roku z powodu opadów. Konieczne jest przycinanie winnicy - reguluje to owocowanie winorośli i wpływa na jakość winogron. Sposób cięcia zależy od rodzaju terenu, klimatu. Ta wiedza wiąże się również z doświadczeniem. Winiarz również użyźnia glebę, usuwa chwasty, zwalcza szkodniki i choroby winogron, chroni ją przed wczesnymi przymrozkami. Dopiero wtedy następuje sam proces zbioru, po którym następuje produkcja wina.

 

 


Czerwone winogrona są używane do produkcji czerwonego wina, są zbierane, dostarczane do winnicy i przetwarzane. Najpierw winogrona trafiają do kruszarki-separatora, gdzie wyciskane są jagody, a redliny są oddzielane. Podczas tej operacji pestki winogron nie powinny zostać uszkodzone - w takim przypadku wino może mieć zbyt cierpki, nieprzyjemny smak. Rozdrobnione winogrona umieszcza się w kadziach, do których wprowadza się specjalne substancje zabijające bakterie. Następnie zachodzi fermentacja. Wino gronowe można uzyskać wyłącznie w wyniku alkoholowej fermentacji rozgniecionych winogron (razem ze skórką lub sokiem oddzielnie). Fermentacja to złożony proces chemiczny wywoływany przez drożdże, które mają zdolność rozkładania cukru na alkohol i dwutlenek węgla, uwalniając ciepło. Fermentacja alkoholowa to podstawa winiarstwa. W temperaturze +12 - + 14C. i wyżej na powierzchni brzeczki pojawiają się bąbelki dwutlenku węgla - to znak początku fermentacji. Po jednym lub dwóch dniach fermentacja nabiera intensywności. Na powierzchni tworzy się masa piany. Stopniowo, po dwóch do trzech tygodni, fermentacja ustaje i ostatecznie całkowicie ustaje. Zamiast słodkiego soku otrzymuje się płyn pozbawiony cukru, ale wzbogacony alkoholem. To już jest wino. Należy zauważyć, że przygotowując młode wina owocowe, winogrona nie są tłoczone przed fermentacją, a przejście cukru w ​​alkohol odbywa się wewnątrz jagód. Fermentacja odbywa się zawsze ze skórką, jej barwniki rozpuszczają się w brzeczce i decydują o kolorze wina. Fermentacja trwa 9-15 dni, czasem nawet do trzech tygodni, w ściśle kontrolowanej temperaturze - nie wyższej niż + 30 ° C.
 


W zależności od zawartości cukru w ​​winogronach podczas fermentacji uzyskuje się wina o różnej mocy, którą oblicza się w stopniach lub w procentach objętości (% obj.). Jeden procent cukru w ​​wyciśniętej brzeczce daje 0,6% objętości podczas fermentacji. Alkohol. Zatem otrzymane do przetwórstwa winogrona o podstawowej zawartości cukru 18%, po całkowitej fermentacji dają wino o mocy 10,8% obj., Czyli wino stołowe. Oprócz cukru winogrona zawierają kwasy - winowy, jabłkowy, cytrynowy, bez których byłby, choć słodki, ale bez smaku. Ten stosunek cukrów do kwasów decyduje o smaku winogron, wpływając na ocenę każdego rodzaju win - stołowych, mocnych, musujących. Wino gronowe jest związkiem bardzo złożonym, ilość zawartych w nim pierwiastków to około 600. Istnieją wina przygotowywane z dodatkiem alkoholu, tzw. Wzmocnione, czyli wzmocnione. Alkohol używany do produkcji wina musi być rektyfikowany - wolny od zanieczyszczeń, bez obcych posmaków i zapachów. Wprowadzenie alkoholu do brzeczki fermentacyjnej umożliwia zawieszenie fermentacji na dowolnym etapie, a tym samym zachowanie ustalonej ilości cukru niesfermentowanego. Alkohol można wykorzystać w celu podniesienia mocy wina do określonych wartości, charakterystycznych dla danego rodzaju i odmiany. Jeśli podczas dojrzewania winogron było kilka słonecznych dni, a ich zbiory nie są wystarczająco dobre, w niektórych krajach dozwolone są dodatki cukrowe.

 

Po zakończeniu fermentacji i przetworzeniu większości cukru na alkohol kadzi się opróżnia i skapuje pierwsze, najwyższej jakości wino. Pozostała zawartość kadzi jest tłoczona do „pierwszej prasy” zawierającej wiele garbników. Można też wycisnąć „drugą prasę”, ale przeważnie nie jest ona wykorzystywana w dalszej produkcji. „Samotek” (wino wylewa się samo bez tłoczenia) i „pierwsze tłoczenie” miesza się, ilość tego ostatniego zależy od pożądanej struktury wina. Następnie przy produkcji taniego, młodego wina wlewa się je do metalowych kadzi, następnie filtruje i butelkuje. Drogie wino dojrzewa w piwnicy, w dębowych beczkach, nadając mu dodatkowe aromaty. Ze względu na opary winiarz musi stale uzupełniać beczki winem, aby zapobiec utlenianiu w wyniku kontaktu z powietrzem. Osad powstały podczas leżakowania stopniowo opada na dno, a wino należy wlewać do czystych beczek, a więc cztery razy w roku. W sumie starzenie trwa od jednego do dwóch lat lub dłużej. Wina starzejące się przez rok lub krócej nazywane są winami zwykłymi, dojrzewającymi dłużej niż rok lub dwa - rocznik. Po leżakowaniu wino jest klarowane za pomocą tzw. „Pastingu”: wprowadza się do niego kazeinę lub białko jaja, tworząc nierozpuszczalny osad z niepożądanymi substancjami. Następnie wino przepuszczane jest przez filtr mechaniczny i butelkowane. Z reguły dobrze rafinowane wina nie są w stanie później poprawić swojej jakości, chociaż lepiej znoszą transport i zmiany temperatury, podczas gdy wina lekko klarowane są łatwo wrażliwe, ale dobrze dojrzewają w butelkach, rozwijając dodatkowe aromaty. Potwierdza to osad tkwiący w drogich winach wysokiej jakości, które wymagają dekantacji. Białe wina są wytwarzane zarówno z białych, jak i czerwonych winogron, na przykład czerwony Pinot Noir jest używany do produkcji szampana, a Camé jest używany do produkcji Beaujolais Blanc. Główna różnica między produkcją win białych polega na tym, że rozdrobnione jagody są wyciskane przed fermentacją, a brzeczka fermentuje bez skórki.

 

W przypadku wysokiej jakości win białych stosuje się tylko „grawitację”, w przypadku innych można stosować „pierwsze” i „drugie tłoczenie”. Temperaturę fermentacji obniża się do + 13–20 ° C. Długotrwała fermentacja w niskiej temperaturze daje delikatniejsze, bardziej owocowe wino. Białe wino jest butelkowane wcześniej niż czerwone, zwykle nie leżakuje w dębowych beczkach dłużej niż 1,5 roku. Wino różowe jest wytwarzane z czerwonych winogron, podczas gdy moszcz pozostaje w kontakcie ze skórką przez kilka godzin, po czym jest oddzielany. Z wyjątkiem niektórych szampanów, wino różowe nie powinno być wytwarzane z mieszanki czerwonych i białych winogron.

Na każdym etapie tworzenia wina jakość produktu końcowego zależy od doświadczenia winiarza, jego wiedzy i uczciwości. Tutaj wszystko jest ważne: plon wina z hektara winnicy (jak wiadomo ilość wpływa na jakość), staranny zbiór, uważna kontrola fermentacji, niezbyt mocna filtracja, dobra „edukacja winiarska” i wiele więcej.

Prawdziwe wino powstaje tylko z winogron. Techniczne odmiany winogron używane do produkcji wina muszą spełniać specjalne wymagania: dobre przechowywanie cukru, umiarkowana kwasowość, dobre właściwości przetwórcze i różny czas dojrzewania.

Wina białe produkowane są z winogron o dużej zawartości substancji aromatycznych i kwasów, czerwone - z dużą zawartością barwników i związków fenolowych. Do produkcji win deserowych i likierowych używa się mocno cukrowych i aromatycznych odmian. W przypadku mocnych win, odmian o wysokiej zawartości cukru i niskiej zawartości kwasu, dobra jest duża ilość substancji ekstrakcyjnych i fenolowych.

W przypadku win gronowych produkowanych bez żadnych dodatków czasami używa się nazwy „wino naturalne”. Zazwyczaj są to wina wytrawne i półwytrawne. Wina smakowe powstają przy użyciu różnych dodatków. To grupa win, które powstają ze zmieszania surowców winiarskich, rektyfikowanego alkoholu etylowego lub winogronowego, syropu cukrowego oraz naparów ze składników nadających im specyficzny smak i aromat. Głównym rodzajem wina smakowego jest wermut. Do aromatyzacji win, oprócz naparów składników, stosuje się alkoholowe roztwory olejków eterycznych (esencji), substancji aromatycznych (na przykład waniliny), balsamów i alkoholi aromatycznych. W dawnych czasach takie wina nazywano pikantnymi. Z innych suplementów interesujące są witaminy.

Wina wzmocnione powstały w szczególności podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej do leczenia rannych w szpitalach ewakuacyjnych. Produkcja wina przebiega w dwóch etapach. Na etapie pierwotnego winiarstwa przeprowadzane są wszelkie czynności związane z przetwarzaniem winogron, których kulminacją jest produkcja młodego wina. Na etapie wtórnego winiarstwa materiał winiarski jest przetwarzany, leżakowany i butelkowany.

Zebrane winogrona są wysyłane do zgniatania i wyciskania. Aby uzyskać szampana, czasami wyciska się go w pęczkach. Brzeczka, która wypływa z winogron po lekkim wyciśnięciu bez tłoczenia, a także wino z niej, nazywa się grawitacją.

Do produkcji win białych moszcz jest szybko oddzielany od miazgi. Ta technologia nazywa się przetwarzaniem białym. Grawitację i brzeczkę pierwszego ciśnienia wykorzystuje się do przygotowania wysokiej jakości win, a kolejne frakcje tłoczenia wykorzystuje się do produkcji zwykłego wina.

Podczas przetwarzania metodą czerwoną konieczne jest ekstrakcja substancji barwiącej ze skórki jagód winogron. W tym celu stosuje się różne metody: ogrzewanie miazgi, fermentację brzeczki na miazdze, wzmacnianie i fermentację miazgi z ekstrakcją barwników i innymi metodami.

Od czasów starożytnych znane było siarczanowanie brzeczki przez wprowadzenie niewielkiej ilości dwutlenku siarki w celu stłumienia szkodliwych mikroorganizmów. Bez tej techniki niemożliwe jest uzyskanie stabilnego wina, które można przechowywać. Następnie brzeczka jest klarowana i wysyłana do fermentacji.

Fermentację przeprowadza się na czystej kulturze drożdży winiarskich lub na drożdżach naturalnych. Jeśli potrzebujesz wytrawnego wina, cukier jest całkowicie sfermentowany. W produkcji win półsłodkich lub słodkich fermentacja jest na różne sposoby siłą zatrzymywana: przez wymuszenie, na zimno lub na ciepło.

Po zakończeniu fermentacji wino klaruje się, wylewa z drożdży. Podczas nalewania mieszane są wina tego samego rodzaju i odmiany. Okres od zakończenia fermentacji do pierwszego nalewania nazywany jest formowaniem wina. Do produkcji specjalnych win stosuje się specjalne metody technologiczne.

Powstałe młode wino kierowane jest do leżakowania, a po zakończeniu leżakowania dojrzałe wino - do butelkowania, które jest zwykle produkowane na automatycznych liniach z minimalnym dostępem powietrza.

EKSTRAKCJA WINA - długotrwałe przechowywanie wina w warunkach poprawiających jego jakość. Wino, które dojrzewa przez długi czas, nabiera cech charakterystycznych dla gotowego wina.

Podczas leżakowania zachodzą złożone procesy dojrzewania (w beczkach w obecności powietrza) i leżakowania (w butelkach bez dostępu powietrza) wina. Proces starzenia chemicznego jest bardzo złożony. Oprócz tlenu, który jest potrzebny winu do osiągnięcia dojrzałości butelkowej (odporności na nalewanie), biorą w nim udział przemiany kwasów organicznych, powstawanie estrów oraz reakcje poszczególnych substancji między sobą.

Układanie wina do leżakowania prowadzi się do 1 kwietnia, a okres leżakowania liczony jest od 1 stycznia roku następującego po zbiorze. Dojrzewające wino poddawane jest szeregowi operacji technologicznych: dozowanie dwutlenku siarki, tlenu, obróbka stabilizatorami, chłodzenie, ogrzewanie, filtracja, blendowanie, dolewanie, nalewanie i inne.

Optymalna temperatura do leżakowania w beczce dla różnych rodzajów win wynosi od 11 ° C do 18 ° C, a wilgotność około 85%. Jest produkowany w specjalnych winiarniach, sztucznych lub przystosowanych pomieszczeniach podziemnych. W takich piwnicach nie ma dziennych i sezonowych wahań temperatury, co zapewnia optymalny reżim temperaturowy. Do starzenia w beczkach stosuje się beczki, niedopałki (bardzo duże beczki) i zbiorniki emaliowane. Okres leżakowania w beczce jest różny dla różnych rodzajów win i wynosi od 1 do 6 lat, a czasem nawet dłużej.

Po zakończeniu leżakowania w beczce i butelkowaniu wysokiej jakości wina vintage leżakują w butelkach. Wina z kolekcji dojrzewają w butelkach przez co najmniej 3 lata. Zwykłe wina trafiają na rynek bez dojrzewania w butelkach. W trakcie leżakowania bez tlenu wino nabiera delikatnego bukietu leżakowania w butelce. Dojrzewanie porto i wielu win deserowych w butelkach trwa 20-30 lat lub dłużej.

Butelki są zamknięte długimi korkami bez porów na dnie. Aby zapobiec rozwojowi pleśni, korek pokryty jest masą ochronną. Aby zapobiec wysychaniu korka, butelki wina układane są poziomo na specjalnych półkach, zwykle przeznaczonych na 50-500 butelek. Butelki są kontrolowane 2 razy w roku, a zauważone wady są usuwane. W miarę starzenia się wina w butelce tworzy się osad.